.:: [ ครบ 32 แต่ไม่เต็ม บาท ] ::.

กาลละครั้งหนึ่งนานมาแล้ว…..

กว่าชายคนหนึ่งจะได้ไปเที่ยวต่างจังหวัดต้องใชเวลาเป็นปี ๆ กว่าจะได้ไปซักที่ เอวัง

จบด้วยประการฉะนี้ ตึงๆ โป๊ะ ไวไปมั้ย ๆ เหอๆ ไม่ได้ไปเที่ยวเป็นปีๆ แล้วคร้าบ ล่าสุดเกาะช้าง

ผัดปูผงกะหรี่อร่อย แม่เค้าชอบกิน ปีนี้ได้มีโอกาศไปเที่ยวงานพัทยามิวสิคเฟสฯ ก็ไปครั้งแรกคร้าบ

บอกตรงๆ พวกงานคอนเสริต ไม่ค่อยได้ไปไม่ค่อยชอบเบียดเสียด แบบ ไปแล้วไม่เต้นไม่เฮฮาเท่าไหร่

กะว่าไปแล้วรอเต้นเรกเก้เลย มีก้านคอคลับไปนี่ HIPHOP มาดึกไปหน่อย ก็ผิดแผน

เพราะจะไปวันศุกร์แต่แม่งานติดงานท่วมหัวเลยเลื่อนมาวันเสาร์ จาก ซ.รางน้ำ ไปขึ้นรถทัวร์ที่เอกมัย

ไปพัทยา คนละ 113 บาท ก็โอเคนะ ขาไปรถดี้ดี ขากลับรถโคตรเก่าเลยคร้าบ แถมนั่งตรงประตูทางหนี

ไอเราก็นึกว่าไม่มีม่าน นั่งไปเป็นชั่วโมงโคตรร้อนหันไปเอ้า เอาไปไว้ด้านหลังเบาะ ซะงั้น พอมาถึงพัทยา

นั่งสองแถวไปแถวๆ น่าจะไปลงแถวพัทยากลางนะเพราะที่พักใกล้กับเวทีสีฟ้า ซ.8 ถ้าจำไม่ผิด

เดินหาอยู่ห้องพักนึงก็ได้โรงแรมนี้ ห้องละ 1200 บาท พอสู้ไหวคนละครึ่ง ชายๆ หญิงๆ แยกกันไป

แต่ใจจริงอยากพักชายหญิง เป็นคู่ๆ ฮ่าๆ บล้าๆ ไปถึงโรงแรมนี้ประมาณบ่ายสามโมง แต่ได้ห้องบ่ายสี่

ก็เลยฝากของไว้ที่ โรงแรม แล้วออกไปเดินเล่นเดินยังไงรู้มั้ย เดินจากพัทยากลางไปเวทีสีส้มที่

ต้องผ่าน Central Festival เอาเหอครับผู้หญิงต่อมช็อปแตกอยากเดินห้าง

ก็เดินกลับมาเข้าทางประตูหลังไปโผล่ประตูหน้าเดินแล้วก็เดินไปร้านรองเท้าแห่งหนึ่ง

ก็ลองแล้วลองอีกแถมมีมาถามด้วยว่าเป็นไงมั่งเราก็บอกอีกคู่ดูดีกว่าใส่ง่ายแต่สรุปจะเอาคู่นี้อ่ะอยากได้

แล้วถามทำแมวอารายยยยยย ซื้อเสร็จแล้วก็ไปพอใจคร้าบนั่งสองแถว ไปบิ๊กซีพัทยาต่อ

ที่นี่เค้าจัดที่โอเคดีอ่ะชอบ มีลานดนตรี มีสแตนให้นั่งดูด้วย ดูแบบผ่านๆก็เข้าไปในห้าง

พวกผู้หญิงไปซื้อไรไม่รู้ พวกผู้ชายมานั่งเล่นวินนิ่งรอคร้าบ เหอๆ ถ่อไปเล่นถึงพัทยาเอาดิ

แต่ไม่สนุกอ่ะจอยที่นี่เน่าได้ใจมากๆๆ เมพ(เกรียนเทพ) ยังต้องโวย สุดๆ อ่ะปุ่มพังอนาลอคเน่า

วิงนิ่งเวอชั่นเก่า สิบบาทพอเลิกๆ อุตส่าแลกมาสี่เหรียญ แล้วพวกผู้หญิงก็เล่นจับผิดภาพต่อ

เห็นพวกผู้ชายเล่นแล้วอยากเล่นมั่งคราวนี้ก็ยาวเลยช่วยกันหาใหญ่ ตอนนี้เวลาห้าโมงเย็นได้

เพราะลงรถมาถึงก็เกือบมืดผมก็เลยชวนไปถ่ายรูปย้อนแสงกันแต่ออกมาดูไม่ดีเท่าไหร

่เพราะกล้องไม่ใช่องผมไม่เคยเล่นไม่อยากปรับไรมาก

เดินตามหาดมาจนถึงเวทีสีฟ้าร้านขายของเป็นแนวยาวสุดลูกหูลูกตาอยากได้อะไรมีขายหมดเลย

ได้เสื้อยืดคอกลม ไซต์ XXL มาสองตัว ตัวละ 190 บาท สีฟ้ากับสีน้ำเงิน ลาย HIPHOP หน่อย

ไอพวก LA 13 เห็นมีคนใส่เยอะแล้วเลยไม่เอา มันไม่เยอะธรรมาดาอ่ะมองไปที่ไหนก็เห็น

กะจะดูที่เป็นพวกเสื้อบาสมันๆลื่นๆหน่อยแล้วอันนี้จะเป็นอกีเกรดเป็นร้านแบบว่า HIPHOP ทั้งร้าน

เสื้อ กางเกง รองเท้า หมวก ต่างหู สร้อยคอ ประมาณว่าเข้าไปแล้วออกมาคุณจะได้ของครบชุดเลย

ไม่ต้องไปหาที่ไหนแล้ว แต่กล้วสู้ราคาไม่ไหวรอ เค้าทำงานก่อนนะคร้าบ รองเท้าก็อปยัง 800+ ที่จตุจักร

ของแท้ 3000+ พอมาถึงซอยที่พักแถวหน้าเวทีนั่นแหละเริ่มเล่นแล้วแหละแต่วงนี้ไม่มีคนรู้จัก

คนก็เลยยังไม่เยอะเดินมาเหนื่อยก็เลยไม่ดูถ่ายรูปไว้หน่อยแล้วกันเดียวขึ้นห้องไปอาบน้ำนู่นนี่นั่น

รอดูพี่โดมสองทุ่มกว่า ก็รออสาวๆ แต่สาวๆขอไปเปลี่ยนกางเกงพอดีอ้วนไงใส่ไม่ได้ เหอๆ

ก็ลงมาก่อนพวกเราก็ลงมาทีหลังมานัดเจอกันที่เวทีไอผมอ่ะจับผิดเพราะขากลับบิ๊กซีเดินมาเห็นเวทีสีฟ้า

เป็นเวทีสีเขียวตอนนั้นไม่ได้สังเกตุด้วย ก็พากันเดินไปทาง Central Festival

แวะไปดูคอนเสริตของลานเบียร์หน่อยมีดารามาด้วยเท่าที่จำได้มี โต๋ ปีเตอร์คอป ซิลลี่ฟลูมั้ง

ก็ดูแปบก็เดินต่อเดียวจะรอนานเดินไปจะถึงเวทีละ มีการแสดงควงไฟ พ่นไฟโชว์

ตัวเล็กอ่ะเป็นเด็กแสดงด้วยประมาณว่าทั้งครอบครัวเห็นเด็กเรียกแม่ด้วยอ่ะนะ ที่ถ่ายมานี่ถ่ายด้วยมือถือ N70

มันก็เลยไม่ชัด ดูซักแปบเดินต่อโดยโทรตามครับเค้าบอกว่าเวทีสีฟ้าอ่ะอยู่แถวซอยที่เราพักนั่นแหละ

อ้าวเดินเลยมาตั้งไกลแล้วเพิ่งโทรมาก็เดินกลับไปเพื่อนที่ไปด้วยอยากดูโดมมากกลัวไม่ทันสรุปเดินไปถึง

พี่โดมยังไม่ขึ้ยเลยคร้าบนิโคลยังไม่ลงเลยโชคดีที่เค้าเลื่อนเวลาด้วยส่วนสาวๆ มาพร้อมสายใหมที่หมดแล้ว

และเบียร์แก้วนึงเดินเข้าไปในโซนเวทีสีฟ้าแล้วคนเยอะอ่ะเพราะเค้าเดินสายดูกันตอนนี่พี่โดมขึ้นไง

คนเลยแห่กันมาโคตรแน่นอ่ะจนต้องไปบังข้างหลังสาวเค้าไว้เพราะคนมันเดินเยอะมากพวกผู้ชายก็รู้อย

ู่ว่าชอบเบียดก็เลยไปบังให้ดูได้เพลงสองเพลงถ่ายได้ไม่กี่รูปเองพี่แกไม่ค่อยเดินเท่าไหร่

แต่beatพี่แกก็มันส์ดีนะชอบ แต่ไม่ไหวแหะร้อนตับแตกแบบในโฆษณา ถอยดีกว่า

ออกมาตรงที่ไม่ค่อยมีคนก็สรุปสาวๆเค้าจะไปดูอะโกโก้กันเพราะที่ กรุงเทพเข้าไม่ได้

ที่นี้สมใจอยากเค้าแหละแต่พวกผไม่ไปจะดูพี่โดม กับก้านคอคลับ

ไม่มีอารมณ์ไปด้วยเสียค่าห้องอ่ะตอนแรกกะจะไปพักห้องเพื่อนเค้าแต่ก็ดีแล้วประหยัด

ไม่ค่อยอยากกินด้วย ได้ดูก้านคอคลับ ก็ งง พี่โจ้มาได้ไงวะ ในใบบอก Buddha bless

แต่ก็ดีครับไม่เคยเจอพี่โจ้ตัวเป็นประทับใจๆๆ แล้วก็ดูคอนเสริตHIPHOPครั้งแรกด้วย

ชอบเพลงยกมือขึ้นของพี่โจ้ ตอนจบเพลงอ่ะถ้าใครได้ดูวันนั้นโดนมากมาย ชอบโคตรเท่

ชื่อจริงยังเหมือนผมเลย แต่สรุปดูไม่จบอ่ะเพราะเพื่อนที่มาด้วยกันเค้าอยากนอนแล้วไม่ไหว

เค้าไม่ค่อยฟังHIPHOPเท่าไหร่ไม่สู้ๆ ก็เลยเออ ก็ได้ปวดขาเหมือนกัยเดินมาก็หลายชั่วโมง

ขึ้นไปนอนบนเตียงนุ่มมากกกกกก กะจะลองเอาเหรียญโยนบนเตียงอ่ะว่าจะเด้งมากมายขนาดไหน

แหล่มเลยโณงแรมนี้แต่เสียอย่างเดียวทั้งซอยกระเทยบาร์อโกโก้ทั้งซอยได้ห้องชั้นสี่เสียงก็ยังขึ้นมาถึงเลย นอนไปปวดขาไปหูก็ฟังโนบอดี้ที่แว่วมาเข้าหูไป ฮือๆ แถมมารอสาวๆอีกกว่าจะกลับตีสองครึ่ง

มาเอากุญแจห้อง พอดีขึ้นไปเอาเหล้ามากินอยากลองแต่ไม่ไหวสองอึกเททิ้ง ขมอ่ะ

จอนนี่มิกซ์ 55 บาทฉ้านนนนน ลงอ่างล้างหน้าไปแล้ว แถมไปกินมินิบาร์เสียไปอีก 40 บาท

เซงไปลืมเลยพี่ทำงานโณงแรมก็บอกอยู่ดันลืมซะนี่(เออพี่บอก SJ มาดุสิตกลับไปแล้ววงอะไรมาต่อจำไม่ได้ละไม่สนใจมันหล่อกว่าเชอะ ฮ่าๆ)

เลยชดเชยด้วยบุฟเฟ่ ตอนเช้าใส้กรอก แฮมแผ่นสีเหลี่ยมอีก อย่างละ 5-6 อัน แพนเค้กสองแผ่น

ไข่ดาว สี่ฟอง กะจะเอาไข่เจียวอีกก็เกรงใจเดียวจะรอ กินเสร็จก็กลับ กรุงเทพ บ่ายกว่าก็มาเรียนต่อเลย มันผิดแผนไงกะว่ามาวันศุกร์กลับเสาร์ แต่ดีแล้วมาเสาร์กลับอาทิตย์ไม่งั้นเสียดายแย่

ไม่ได้ดูโดมกับก้านคอคลับ แต่ HIP ARMYก็ไม่ได้ดูเดียวจะไปหาดูเพื่อมีใครถ่ายไว้

กลับมาถึงเรียนเสร็จแล้วก็ไปเขาคิชณกูฏต่อตอนสี่ทุ่มทริปนี้จัดกันไปเองไปขึ้นรถตู้ที่ทำงานพี่

แล้วก็หลับๆตื่น จนไปกินข้าวบนมอเตอร์เวย์ ก็ถือว่าใช้ได้ร้านอาหารก็เยอะดีแต่

เปิด 24 น้อยไปหน่อยที่เหลือก็ ฟาสฟูดขึ้นรถไปต่อวิ่งยาวไปถึงวัดมันหลับไม่สนิท

มาถึงวัดตีสามกว่า แต่ก็ยังมีร้านเปิดขายองอยู่เล็กน้อยเช่นร้านหมวกนี้ เหอๆ ตอนแรกคิดว่า

อากาศจะหนาวเห็นบางคนใส่เสื้อแขนยาวกัน ลงมาก็เย็นๆ ไม่หนาว ก็พากันไปไหว้พระเจิมกระเป๋า

ตามที่เค้าเล่าต่อกันมารำรวย เงินทองแต่ติดอยู่อย่างเดียวทำไมต้องให้ไปทำบุญแล้วหวังได้รถกระบะด้วย

ก็ไม่เข้าใจฟังแล้วไม่ศัทธราเอาเลยผมก็เลยไม่ไหว้ไม่กราบไม่ทำไรทั้งสิ้นถ่ายรูปอย่างเดียว

แล้วก็รอเวลาขึ้นรถกระบะคนละห้าสิบบาท รอเค้าเรียกคิว

ตอนแรกคิดว่าคงจะไกลก็เลยมีรถรับส่งแต่ตอนที่คิดเนี่ยยังไม่เห็นรถกระบะ

พอเห็นก็ไม่ได้ตกใจอะไรเหมือนเอารถกระบะมาทำที่นั่งข้างหลังแล้วก็เชื่อมเหล็กให้สามารถจับได้

เกาะได้เหมือนรถขนหมูอ่ะ ผมก็นั่งข้างหลังให้ผ็หญิงคนแก่เค้านั่งหน้ากันก็ไม่ได้คิดอะไรแต่ขับเร็ววะ

หนาวเย็นหน้าโคตรมืดด้วยก็เลยไม่เห็นวิวข้างทางวิ่งไปได้ซํกพักเอาแล้วไงทางทำไมชันจังวะ

บรื้นนนนนนนน

แทบหล่นแถมโดนเบียดก็นั่งท้ายสุดเลยโคตรชันนึกว่าเค้ามาส่งให้เดินขึ้นเชาไปไม่ใช่คร้าบเค้าขับขึ้นไป

ส่งกลางเขาแล้วก็ต้องต่อจากกลางเขาขึ้นไปอีกประมาณส่งให้ครึ่งทางที่เหลือเดินเอาเองรถึ้นมาได้แค่นี้

ทางมันมีร่องน้ำที่ยังใส่ฝาไม่เสร็จก็เสียวเพื่อพลาดตกลงไป มองออกไปก็เจอเหว มืด

ไม่เคยมากลัวตายขับเร็วทางโคตรโค้งรถวิ่งสวนกันอย่างเร็ว หนาวเย็นหน้ากรูจะตายมั้ยเนี่ยทางก็ขดเขี้ยว

ขึ้นไปถึงกลางเขาก็ต้องซื้อบัตรอีกเพื่อขึ้นไปต่ออีกชั้นนี่เพิ่งถึงชั้นกลาง แต่พอดีเช้าแล้วหกโมงแล้วเริ่มเห็นทางแล้ว

ความกลัวก็ลดลงไปแล้วขึ้นไปถึงก็ไหว้พระ พระแม่ทรณี แล้วก็เดินขึ้นไปโดยที่ไม่รู้ว่าข้างบนนั้นจะเป็นยังไง

เพราะไปครั้งแรกลืมซื้อน้ำ ท้องเสียจะมีส้วมมั้ยวะบนเขา น้ำก็ลืมซื้อขึ้นไป

มีแต่กล้อง กระเป๋าตังและโทรศัพท์ ในตัวมีแค่นี้ คอก็แห้งแถมข้างบนก็ขายแต่กาแฟ โอวันตินร้อน

ตูร้อนจะตายอยู่แล้วหมอกก็จัด ทางก็ลื่นมันชื้น รองเท้าก็รองเท้าบาสเพิ่งดึกดอกยางออก

ตายๆ ลื่นตกเขาตาย ฮือ เดินขึ้นไปก็เห็นเค้าโปรยดอกดาวเรืองกันทำเพื่ออะไรก็ไม่รู้

ดูสวยดีหรอกแต่มันทับทมกันมันก็เป็นปุ๊ยได้แต่บางทีมันก็ทำให้ลื่นได้เหมือนกัน

เดินไปก็โปรยปักธูป โปรยปักธูปไหว้ทำกันอยู่อย่างเงี้ยค่อยเดินมีกรงหมี มีหินรูปเหมือนพระนอน

เอาผ้ามาห่มเอาพระมาวางโปรยไหว้ๆ กันตามทางไปเรื่องแต่หินที่นี่มันจะกลมๆเป็นก้อนใหญ่ๆ

ก็เดินตามทางไปเรื่อยผ่านเหวบ้าง เคาะระฆังบ้าง เดินไปเรือยๆ

ขึ้นเขาตอนนี้เริ่มจะทิ้งห่างกันบ้างแล้วเพราะถ้ารอกันคงขึ้นไม่ถึงแน่วันนี้ผมจะรั้งท้ายเดิน

ตั้งแต่พัทยาแล้วกี่กิโลก็ไม่รู้ มีทางแยกไปดูรอยเท้าด้วยก็ไม่ไปเมื่อยอากาศก็น้อยลืมไปเลยไง

ไม่นึกถึงที่เรียนมา หมากฝรั่ง น้ำ ไม่ได้เตรียม พอดีว่าไม่แวะที่ไหนเลยขึ้นมาถึงโรงน้ำชา

รอดตายมานั่งดื่มชาซักถ้วยที่ไหนได้ชาต้มผสมตะไคร้เป็นคนไม่ชอบตะไคร้ ท้งธูป ยากันยุง ยานวด

อะไรก็ตามแต่ แต่ก็ต้องทนกินจะเททิ้งก็ไม่กล้าเดียวไม่มีกิน กะว่าจะนั่งรอนี่แหละไม่ขึ้นแล้ว

พี่ก็โทรมาตาม(ดีที่ใช้ AIS ไม่ได้ใช้ True ไม่งั้นก็ตายอยู่บนเขานั่นแหละ True ไม่มีสัญญาณเลยเพื่อนพี่ใช้ของทรูโทรหาไม่ได้ซักคนเดียว)

ก็เลยเดินขึ้นไปก็เจอบรรไดขึ้นไปอีกก็เลยรอตรงนี้แหละโอยไม่ไหวแล้วเว้ยปวดขาพอดีพี่เดินลงมา

ผมมาเจอก็เลยลงเลยไม่ไหวแล้วากลับนี่เดินลงขาสั่นเลยอ่ะครับแถมมาปวดท้องซะนี่ท้องเสียตั้งแต่อยู่ข้างล่าง

ดีว่ามีห้องน้ำสร้างไว้เป็นจุดๆ ก็ลงไปรอพวกเพื่อนพี่ที่ทางขึ้นแล้วก็รอรถด้วยเพราะโทรหาไม่ติดเลย

ขาลงเขาก็เสียวเหมือนกันแต่ตอนนี้เฉยๆแล้ว พอลงมาข้างล่างที่วัดก็หาของกินก็นั่งคุยกัน

พี่บอกว่าขึ้นไปนึกว่าไปสุดแล้วทำไมไม่เห็นผ้าแดงที่ไหนได้มันไม่เห็นทางไปต่อ

ส่วนเพื่อนพี่ไปกินน้ำมันบนเขานั้นมาเค้าบอกเกือบอ้วกตรงนั้นเค้าบอกว่ากินน้ำมันคนละช้อนโต๊ะ

พระเป็นคนป้อนทุกคนช้อนเดียวกันคิดดูแล้วกันผ่านมาแล้วกี่ปาก เหอๆๆ

แล้วก็ขึ้นรถกลับแต่ขอแวะวัดเขาสุกิมก่อนอันนี้ไม่ได้ขึ้นเขาเพราะไม่ไหวกันแล้วนั่งรถลากขึ้นไป

ไปกราบพระ ทำบุญกระเบื้องสร้างโบสหรืออะไรเนี่ยแหละจำไม่ได้ก็เขียนชื่อุทิศส่วนกุศลไป

แล้วก็ขึ้นไปบนตึกพิพิธภัณฑ์ของวัด มีของเก่าเก็บมากมายมีรูปปั้นขี้ผึ้งเหมือนมากๆ ตั้งอยู่เป็นพระ

แล้วจะมีหลวงพ่อหลวงพี่คอยรับถังสังฆทานอยู่หลวงพี่ก็นั่งใกล้ๆกับหุ่นี้ผึ่งนั่งนิ่งมากก็มีนักท่องเที่ยวเถียงกันว่า

“พระจริงๆ ไม่ใช่กูว่าหุ่น” เดินดูแล้วก็เถียงกันไป ซักพักหลวงพี่ก็คว้มาไมค์มาพูดก็ถึงบางอ้อกันไป ฮ่า มากๆ

ตอนเค้าเถียงกันหลวงพี่ก็นิ่งพอเค้าเลิกคุยหลวงพี่ถึงหยิบไมค์มาพูดซะงั้น

พวกผมก็เลยไผถวายสังฆทานให้แม่กับหลวงพ่อ ตรงหลวงพ่อนี่แหละ ท่านให้นั่งรอจิบน้ำเราก็นึกว่าน้ำชา

มันเป็นยาจีนต้มมั้ง จะแหวะเอา สีมันเหมือนน้ำชา ท่านจะชอบถามมาจากวัดเขาคิชณกูฏกันใช่มั้ย

ก็ถูกอ่ะครับเกือบทุกคนที่มาเพิ่งไปมากันแล้วก็คุ้นหน้ากันเพราะบางทีได้นั่งรถกระบะคันเดียวกัน

แล้วท่านก็ให้สร้อยข้อมือมาคนละเส้นเกือบใส่ไม่ได้ท่านบอกใหญ่สุดแล้ว เพื่อนพี่คนนึงเค้าขอเลือกสี

อยากได้สีแจ่มๆ -*- เอากะเค้าแล้วก็ไปให้อาหารปลาแล้วก็ตีวิ่งยาวกลับ กรุงเทพฯ โดยสวัสดิภาพ

 

 

ปล.สามารถดูภาพได้ที่ http://nottfreedom.multiply.com

เพราะถ้าเอารูปลง มันจะตัดบทความ ไม่รู้เกี่ยวกับที่ผมพิมพ์ในเวิดด้วยหรือป่าว